jitlada's profileI Am (-_-) ------->>WaT...PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
I Am (-_-) ------->>WaTiNG FoR MiRaCLeSsS---WeLcOme to Mines Untidy RooM--- March 25 (C a S t ++++A w a y)เหนื่อยจัง พรุ่งนี้ต้องออกเดินทางแล้ว เพิ่งเก็บของเสร็จ++แม่เห็นยังตกใจ ย้ายบ้านรึเปล่าลูก เปล่าค่ะแม่ แค่ไปเดินแฟชั่น เสื้อผ้า หน้า ผม++ก็เลยต้องพร้อมค่า ที่จริงแล้วมันเหนื่อยสะสมมาสองสามวัน เพราะแอบไปรับจ๊อบบที่โรงบาลแถวๆนี้ 5 5 5 ทุกคนคงคิดว่าชั้นอยากทำ แต่ที่จริงแล้วไม่ว๊อยย เป็นไปได้ขอนอนเปิดพุงเล่นที่บ้านดีก่า แต่เพราะ เงิน+++เงินคำเดียวนี่แหล่ะที่เป็นแรงบันดาลใจ ก็เลยเนียนไปตรวจคนไข้ให้เค๊านิดหน่อย รู้สึกเศร้าจัง++จบมาแค่ไม่กี่วัน...ความรู้ไม่เหลือเลย จำอะไรไม่ได้ก็เลยต้อง-_-!! “ฮัลโหล ตัวเองๆๆคือว่า......รักษาไงอ่ะ” แล้วค่าโทสับจะคุ้มกะค่าแรงไหมเนี่ยยยย 5 5 5
นึกถึงพรุ่งนี้แล้วก็ขี้เกียจจัง ++มันเหนื่อยยยจริงๆนะแต่่ก็เป็นทริปสุดท้ายของเรา กะเดอะแกงค์ “นังหมอมือใหม่ หัวใจโคตรว้าวุ่น” แถมมีที่พักฟรี_จากคุณน้าเราเองมันก็อดใจม่ายไหว แถมมีคนจะเลี้ยงข้าวอีก โอ๊ยยย ไป ไป ไป รีบไปนอน เก็บแรงไว้ร่อนก่อน++แล้วค่อยกลับมาเมาท์ละกัน ฝันดีฮํบ!!!!
March 23 ท ฤ ษ ฎี ก า ร ห ยุ ด เ ดิ น
อากาศช่วงนี้ร้อนตับแล่บ กลับมาอยู่บ้านได้เกือบอาทิตย์นึงแล้ว บรรยากาศเดิมๆที่เคยหายไปจากชีวิตเกือบสิบปี กลับมาอีกครั้ง++ท้องฟ้า ทุ่งนา แม่น้ำ++แถวบ้าน ยังเหมือนๆเดิม ก็คงเหมือนกับความรักและความอบอุ่น ที่เราได้รับจากคนในครอบครัวทุกๆครั้งที่กลับมาที่นี่ ขำดีวันก่อนไป ทำธุระที่อำเภอ++กะน้องชายสุดแนว(แนวโจรป่า++องคุลีมารชัดชัด) แล้วก็หลานชายตัวน้อย ติดสอยห้อยตามไปด้วยย ไม่มีใครรู้จักเรา พอน้องเราไหว้ใครทุกคนก็ทำหน้าตาเหลอหลา อ้าวมีเีมียแล้วเหรอ แล้วนี่ลูกชายเรอะ+++บ้าป่าววะ “ไม่ได้มาจดทะเบียนสมรสค่า มาย้ายทะเบียนบ้าน 5 5” ชีวิตที่บ้าน++วัน วันก็ไม่ได้ทำอะไรเล้ยยย ขอพักเต็มที่ นอนยาววววววววววววว ช่วยแม่ทำกับข้าว บ้างบางวัน ห้า ห้า แม่ศรีเรือน เตรียมออกเรือนเต็มที่ แล้วก็เลี้ยงหลานตามประสาคนรักเด็ก แค่นี้ก็เหนื่อยแล้ว เด็กอะไร ช่างเจรจาพาที ไม่หลับไม่นอน เด๋ววันหลังจะแอบเอา ยานอนหลับผสมน้ำอัดลมให้กินซะเลย มันจะได้หยุดพูดมั่ง ห้า ห้า จะว่าไปก็เหลือเวลาอยู่บ้านอีกแค่สองวันเอง เพราะเดี๋ยวก็ต้องร่อนอีกแล้ว++ขอแม่ไปปรี๊ดอีกรอบบ รอบนี้ปรี๊ดยาวนิดนึง แอบเหนื่อยแต่ก็นะ++นานๆทีมีโอกาส ++ LiFe IS MovEMenT!! เำพราะชีวิตคือการเคลื่อนไหว ถ้ายังไม่สิ้น เราก็ต้องดิ้น(รน)กันต่อไป แต่ทฤษฎีนี้ก็ใช้ไม่ได้เสมอไป ลองฟังเพลงนี้ดู +++เผื่อจะมีใครอยากทดลองหยุดเดินดูบ้าง แล้วผลเป็นไง อย่าลืมเล่าให้ฟังบ้างนะ
ทฤษฎีการหยุดเดิน หากคุณ ทบทวนเรื่องราวทั้งหมด ความรักล้อมรอบเธออยู่รู้บ้างรึเปล่า ...................... * * *......................... ส่วนเราตอนนี้++ มันหยุดไม่อยู่แล้ว ขอทดลองเดินต่อไปสักพัก ถ้ามันไม่ไหวจริงๆ แล้วจะลองหยุดดู โอเคมะ!!!!!
SpeCial SMS
ลูกหมู++พรุ่งนี้ทำงานแล้ว ดีจัง มีเงินเดือนใช้แล้วเลี้ยง- ->ไอติมด้วยย นังมด...กลับมาเมื่อไหร่ยะรอของฝากอยู่นะ Japanese guys ของแกอ่ะ เมื่อไหร่จะได้ 555!! นัง MeL Kabelco = ยี่ห้อรถแทรกเตอร์นะ อาจจะเป็นวิศวะโยธา แต่ถ้าเป็นเนื้อคู่แกจริงๆคงเป็นคนขับแน่เลยอ่ะ หลวงเพื่อน ปวย กะ หลวงเพื่อน พราย++ห้ามเล่น hi5 นะ เด๋วผิดอาบัติ อีฝ้าย กะ นุกนิก จะไปนับเลขที่นครปฐม++ไปด้วยกันป่าวววว 5 5 5 ยอดทะลุเป้าแน่เลย March 20 ++ระหว่างทาง++++ก่อนเรียนจบ เราแอบตั้งความหวังไว้ว่า++จบเมื่อไหร่ต้องพักให้เต็มที่จะไปที่ไหนก็ได้ ที่ไม่ใช่โรงพยาบาล ที่ที่ไม่มีคนป่วย ที่ที่ไม่ต้องใช้สมอง ที่ที่ไม่ต้องอาศัยนาฬิกาปลุกและเรามีโอกาสมองเห็น พระอาทิตย์ได้ทั้งขาขึ้นและขาลง ที่จริงแล้ววางโปรแกรมไว้เยอะมากทั้งขึ้นเหนือล่องใต้++แต่สุดท้ายยมันก็ค่อยๆล่มไปเรื่อยๆๆ จนจบมาได้เกือบสองอาทิตย์ก็ยังไม่ได้ไปไหน....ไม่ไหวแล้วม่ายรอแล้ววุ๊ยยยย สรุปคิดเองเออเองไปเองเล้ยยยโทรจิก เพื่อนสาวที่ไม่ได้เจอกันมาเกือบสองปีไปด้วยได้อีกสองคน มันก็ปรี๊ดดมากกกอุตส่าห์โดโวานมากะเรา ห้า ห้า++งาน ยังไม่ผ่านโปรเลยยนะมึง ชีวิตที่เสม็ด สามวันกะสองคืน +++เป็นความทรงจำที่ดี แม้ว่าเราจะไม่ได้มาทักทายที่นี่เกือบจะห้าปีได้ ++แต่ยังไงทะเลก็ยังสวยเหมือนเดิม ได้ปลดปล่อยให้ปอดได้สูดอากาศบริสุทธิ์ได้เต็มที่ ปล่อยให้สายตาได้ทอดมองท้อง ทะเลสีฟ้า ให้หูได้เอียงฟังเสียงคลื่นกระทบฝั่งเป็นระยะแค่นี้ก็เพียงพอแล้ว และที่สำคัญทุกคนที่นี่มีรอยยิ้ม ไม่ว่าจะหนีร้อน หรือ หนีรัก มา แต่เชื่อว่ากลับไป++ทุกคนคงรู้สึกคล้ายๆๆกันคือ...พร้อมที่จะใช้ชีวิตในวันต่อๆไปและมีกำลังใจมากขึ้น ทริปนี้เราได้เพื่อน ใหม่มากพอสมควร....เพียงเพราะเราเริ่มต้นทักทายกันด้วยรอยยิ้ม++ถึงแม้ว่าบางคนจะต่างชาติต่างภาษามันก็เป็นเส้นทางเชื่อมต่อให้เรา กล้าที่เริ่มบทสนทนาและมอบมิตรภาพดีดีให้แก่กัน ขากลับแอบแว่บไปท่องกรุงต่อ++กะเอิร์ธไม่รู้จะไปไหนก็เลยพาเอิร์ธหลงกรุงไปหลายกิโล++โฮะ โฮะ โดนด่าไปหลายดอก สุดท้ายมันก็เลยยื่นแผนที่กรุงเทพให้บอกว่าแกเอาไปท่องให้ขึ้นใจก่อนเจอกันครั้งหน้า+++เว๊ยยยมันจิกว่ะ สุดท้ายจบลงที่ข้าวสาร แต่ด้วยความอ่อนแรงและเบื่อผู้ชายต่างชาติแล้วววเราก็เลยไปนั่งดูไพ่ยิปซีกัน กว่าหมอดูจะสรุปว่าชั้นจะได้แต่งงานแน่นอนก็ปาเข้าไป เที่ยงคืนกว่าแล้ว เป็นอันว่าสิ่งที่เราต้องการก็บรรลุ!!-->งั้นกลับกันเหอะเอิร์ธชั้นฝันดีแล้วคืนนี้ 555 และแล้วการเดินทางรอบแรกของเราก็สิ้นสุดลง ขากลับ++นั่งรถคนเดียวแอบใจหาย คิดถึงเพื่อน คิดถึงมิตรภาพที่เกิดขึ้นระหว่างการเดินทาง
ขอบคุณ+++ขนมจากหนุ่มใหญ่ชาวสวิตเซอร์แลนด์ เจ้าของเสื้อผ้าแบรนด์เนมแต่เราก็ไม่รู้จักเพราะเค๊าบอกว่า มีขายแค่ที่สยามพารากอน 5 5 เหล้าปั่นฟรีจากพี่ภู่++เจ้าของร้านถ่ายรูป เหล้าเจ้เข้มมาก++แต่ก็หมดไปหลาย ถังทีเดียว 5 5 หนุ่มอิตาลีหน้าตาดีจากเมืองโบโลญญ่า++ที่อุตส่าห์ยอมเป็นตากล้องให้เสียดายที่เค๊าพูดภาษาอังกฤษ ม่ายเป็นไม่งั้นจะเอามาฝากนังแก้วซะหน่อย ขอบคุณเพื่อนสาวร่วมทริป(ที่มาช่วยกันนับผู้ชาย ยอดตกที่แปดล้าน ห้า ห้า) นุกนิก กะ ฝ้าย อยากบอกว่าตลอดสิบปีที่ผ่านรักไม่ยอมเปลี่ยนแปลง++เว๊อออ และสุดท้ายคุณพ่อกะคุณแม่ที่ใจดี ยอมปล่อยลูกสาวหัวรั้นคนนี้ได้เดินทางคนเดียวววว อยากบอกว่าหนูปลอดภัยแล้วค่ะ++แต่ว่ายังมีทริปหน้าๆอีกนะคะ 555!!
January 18 NaRm_oY- - One month before I'm gonna be A doctoR!!
August 29 NaRm_oY S/P 4 months Later
May 05 ในความเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่- - -ของชีวิต
หวัดดี- - ชาวโรค
ตอนนี้ชีวิตมันวุ่นวาย วันๆไม่ได้ทำอะไรนอกจากการไปราวเช้า - -ทำงาน - -อยู่เวร
พอจะมีเวลาให้พักหายใจได้ก็ขอนอนดีก่า ทำไงได้ชั้นเลือกเอง แง๊ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ที่โรงบาลศูนย์- -ไม่ค่อยมีอาหารอร่อยๆเลย อาหารตายิ่งแย่ใหญ่- -อะไรมันจาหดหู่ขนาดน๊านน
ทำงานแต่ละวันก็ฮ็อตซะ คนไข้แข่งกัน Arrest บางครั้งก็ไม่เข้าใจว่าในฐานะที่เป็น Extern ชั้น
ต้องทุ่มเทขนาดนี้เชียวเหรอ ขนาดว่าคนไข้ยังไม่ได้เลือดก่อนผ่าตัดยังกลุ้มแทนเลย ท่าจะบ้าไปแล้ววว
ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ดวงเราจะสงบซักที เฮ้อ!!!!พี่ๆพยาบาลที่หวอดคงเบื่อเราแล้วอีนี่มาทีไรเป็นยุ่งทุกที
เบื่อคำว่าหน้าที่กับความรับผิดชอบแล้ว เพราะมันทำให้เรารู้สึกโดดเดี่ยวมากขึ้น
มันทำให้เรารู้สึกว่ามีหลายอย่างที่เริ่มเลือนหายไปจากชีวิต - - -อย่างน้อยหนังสือพิมพ์ที่เคยอ่านทุกวัน
CLEO ที่เคยอ่านทุกเดือนนนก็ไม่ค่อยจะสำคัญซักเท่าไรแล้ว และยังมีใครอีกหลายๆๆๆคนที่เริ่มจะหล่นหายไป
จากความทรงจำ คิดถึงเพื่อนนนนนจัง อยากกลับไปอยู่ศรีนครินทร์ ไม่อยากอยู่ที่นี่แล้วมันเหนื่อยเกินไป
อยากมีข้าวอร่อยๆกิน อยากไปช็อปปิ้ง อยากไปกินส้มตำร้านเดิมๆ อยากไปนั่งแซ่บพี่ๆที่โรงอาหาร อยากไปเที่ยววว
เฮ้ออออออ!!!นี่แค่เดือนเดียวยังเบื่อขนาดนี้แล้วที่เหลืออีกสิบเอ็ดเดือนหล่ะ- - -ไม่อยากจะคิดเล้ยยยยยชีวิตตรู
ขนาดวันเกิดที่ผ่านมายังต้องอยู่เวรเลยยยย คิดแล้วมันเศร้า - -แต่ก็ยังอุตส่าห์มีเพื่อนน่ารักๆคอยซื้อเค้กมาแฮบ
พอให้ได้เตือนใจตัวเองว่าเออ- -ตรูแก่แล้ว ขอบคุณนะ ขอบคุณจริงๆ
สุดท้ายยยยยย- - ช่วงนี้ฝนตกบ่อย อย่าลืมดูแลสุขภาพกันเน๊อออ- -เป็งห่วง เป็งห่วง
-- -SpeciaL SMS_ -_ปวย- -แม่งหายไปเลยนะมึง โทหาไม่รับสาย ท่าจะยุ่งกะการตัดไส้ติ่งอยู่
เสียดายที่พวกแกไม่ได้กลับมาสอบที่นี่แย่ว่ะอดดริงค์เลยยย ยังไงชั้นยังอยากเห็นแกในสภาพเดิมนะ 555++
เอาเป็นว่าถ้ามีวาสนาได้กลับบ้าน จะรีบ notifyแกด่วนๆๆ
ลูกหมู- - จะได้เจอกันอีกตอนไหนเนี่ย
Always MiSS U เน๊อ- -ยังเมมเบอร์หมูไว้ว่าคิดถึงนะ 555++โคตรเสี่ยว
อ้อเปลี่ยน calling melody ใหม่แล้วนะ- -ฮันแน่แอบคิดถึงเพลงหมีแพนด้าของเค๊าอ่พะดิ่ ฮุ ฮุ
อิ๋ว- - ขอโทษที่โทรไปลาแกไม่ทัน ชั้นเสียใจจริงๆนะ เข้าใจผิดนึกว่าแกขึ้นเครื่องดึกๆ พอโทไปก็เป็นน้องแกรับสายแล้ว
เที่ยวให้สนุกนะแก เก็บเกี่ยวฝรั่งเอ๊ยยยประสบการณ์มาเยอะ เด๋วปีหน้าเรียนจบจะไปหา - -เตรียมหนุ่มตาน้ำข้าว
ไว้รอชั้นเลย 55++
ป๊ากะม๊า- -คิดถึงมากถึงมากที่สุด !!!
คนไข้- -อย่าแข่งกันหอบมากนะคะ หมอเหนื่อย!!!
for the last one- -??- -!!!-ขอบคุณที่ครั้งหนึ่งเคยผูกพัน ได้ร่วมทางกันจนสุดหนทาง
จากกันวันนี้เธอคงผิดหวัง แต่ดีว่าต้องทรมาน กับสิ่งที่ฉันเป็น
|
||||||||||||||||||||||
|
|